ผู้ประสบภัย-*

posted on 15 Feb 2011 20:11 by nootee-rak in KraTik


จะมีสักกี่คนนะ ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็น "ผู้ประสบภัยในด้านความรัก" เหมือนฉัน
(ฟังดูดีแฮะ)ความหมายตายตัวก็คง "อาภัพรัก" สินะ
ที่ถึงแม้จะหลบลี้ หนีภัย ไปแห่งหนใหนก็ตาม
แต่ก็ไม่อาจที่จะสละภาวะนี้ออกไปจากความรู้สึกได้เลย
เวิ่นเว้อ หดหู่ เดียวดาย วังเวง เงียบเหงา และอีกมากมายในความรู้สึก
ซึ่งมันรวมตัวกันขึ้นมาในเวลาพร้อม ๆ กัน
จนต้องทำให้คนอย่างฉัน "ผู้ประสบภัยครั้งแล้วครั้งเล่า"
จนอาจจะยกมันมาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตได้เลยด้วยซ้ำ
ก็ยังอดที่จะหวั่นไหวไปกับมันไม่ได้
ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วฉันน่าจะชินกับมัน
และน่าจะเรียกได้เลยด้วยซ้ำว่า เรามีชีวิตเพื่อกันและกัน
ก็อดที่จะรู้สึก เหนื่อยหน่าย กับภาวะนี้เหลือเกิน
ฉันเคยแอบคิดนะ ว่าถ้าหากฉันตัดไอ้พวกความรู้สึกนี้ออกไปจาก
รายชื่อเพื่อนที่สนิทที่สุด.......
ชีวิตฉันจะเป็นอย่างไร (แต่ก็ได้แค่คิด)
พวกมันยังคงรักและไม่ยอมจากฉันไปใหน (รักเหนียวแน่น)
คอยมาแวะเวียน ทักทาย เสมอ เมื่อมีโอกาสและเวลา
อย่างเช่นวันนี้ (มาครบองค์)
มันสามารถทำให้ฉันเองต้องนั่งน้ำตาไหลโดยไม่รู้สาเหตูได้ (เก่งมากพวก)
พวกมันสามัคคีมาพร้อมกันทั้งหมด......
บางที่ฉันเองก็ไม่ค่อยยินดีที่จะต้อนรับพวกมันสักเท่าไหร่หรอก (หากเลือกได้)
V
V
V

ย้อนกลับมาตรงประเด็นหลัก คือ "ผู้ประสบภัยในด้านความรัก"
ภัยพิบัตินี้ช่างยาวนานเหลือเกิน
มันไม่เคยหายไปตาม ฤดูกาล ที่มักจะแบ่งเวลาให้เท่า ๆ กันเสมอ
แต่ไอ้ภัยพิบัตินี้กลับมีมาตลอดทุกฤดูของฉัน
กี่ครั้ง กี่หน กี่ความรู้สึก กี่กำลังใจ ที่ก่อขึ้นมาได้ด้วยตัวเอง
ครั้งแล้ว ครั้งเล่า และ เสมอมา
แต่ว่าโชคชะตาก็ยังคงหยิบยื่น ไอ้ภาวะนี้ให้ฉัน
โดยไม่คิดที่จะเรียกคืนกลับไป.....
มีหลาย ๆ ครั้งที่ดูเหมือนว่าจะมีคนยื่นมือมาช่วยเหลือ
แต่พอแค่เพียงพริบตาเดียว....
คนที่คิดว่าได้ "ยื่นมือมาช่วย"
กลับกลายเป็นคนที่ "ยื่นมือมาช่วยซ้ำเติม"
ภัยพิบัติของฉันให้ยิ่งเลวร้าย และ รุนแรง ยิ่งกว่าเดิม
บางครั้ง ที่ฉันเกือบหมดแรง กับการปะทะกับมัน
ท้อไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วน.....
แต่ใน "ความโชคร้าย" ก็ยังคงมี "ความโชคดี" (อันน้อยนิด)
ทำให้ฉันไม่หมดแรงล้มครืนทั้งยืนไปแบบไม่อยากลุก
คงเป็นที่เค้าเรียกว่า "ความเชื่อ" สินะ
ว่าในโลก (แห่งความรัก)อันแสนโหดร้ายนี้
คงต้องมีสักวันที่ฉันจะได้เจอ ยอดมนุษย์....
มาช่วย ผู้หญิง ตัวเล็ก ๆ ที่ประสบพบเจอแต่เหล่าร้ายทั้งหลายได้
ถึงแม้จะเป็นความหวังอันน้อยนิดแสนริบหรี่เทียบเท่าขี้เทียนที่ติดฐานก็ตามที


>>>>>>>>>>>>>>>>> อยู่ใหนน๊าพ่อยอดมนุษย์ของฉัน <<<<<<<<<<<<<<<<






Comment

Comment:

Tweet

ยอดมนุษย์สิครับ .. ยิ่งหายาก
big smile

Pha-Pa-D@ View my profile

Recommend